Suzan Oudshoorn

November 2010
Plastic Party - Kado oefening met Annetta Willemse in het Shambhala Meditatie Centrum Amsterdam

Als je in je ééntje een bloemarrangement maakt kun je de spelregels van Kado heel rekbaar maken. Een bloemstuk ziet er snel aardig uit, dat schept veel vrijheid, en ook veel verwarring. Er zijn niet zoveel mensen die die regels goed kennen, dus je krijgt weinig feedback daarop. Het studeren van de principes van hemel, aarde, mens gaat sneller als je met iemand samen oefent.
Juist daarom vind ik het echt super als anderen (op een soortgelijk niveau) stukken samen met me willen maken. Mijn kado-maatje Annetta verrijkt mijn beoefening enorm met haar discipline en scherpe discussie.

Nieuw werk van Joost Buis
Uitvoering Trio 7090: Nora Mulder, piano/cimbalom, Bas Wiegers viool en Koen Kaptijn op trombone.
VOLSAP Concertserie, Field of Ears#2, 13 maart 2011 in muziQ, Amsterdam Oost

www.volsap.nl
www.plutones.com
http://www.zeventignegentig.nl/trio.html

ATOPIA (hyperamplified) compositie van Yannis Kyriakides voor altviool, altfluit, vibrafoon, electronica.
Uitvoering door Anne La Berge, Heleen Hulst, Gerard Bouwhuis en Pepe Garcia

Atopia is zoiets als een non-plek, grenzeloos, nergens, een aanduiding van niets dat overloopt in alles. Volgens Roland Barthes, een Franse filosoof, is 'Atopia' een merkwaardige plek die ieder systeem, stereotype of grens weerstaat. Een plek die in beweging is.

KELVIN ZERO compositie van David Dramm voor fluit, viool en piano
Uitvoering door Anne La Berge, Heleen Hulst en Gerard Bouwhuis

Op het punt 0,01ºC kan water vloeibaar, vast of gas worden. (273,15 K = 0 °C). Dit wordt het tripelpunt genoemd. Dramm's compositie is zoals dit natuurkundige verschijnsel, het punt waarop alles stilstaat en vol kracht zit. Kelvin Zero is een muzikale reis tussen de extremen van het absolute nulpunt en een volle chaos.

In dit muziekstuk maakt de fluit de melodie, de viool een aanhoudende lijn van lange klanken, en de piano geeft de scherpe korte accoorden. De rollen in het stuk, de leidende rol, de basisklank en het verbindende geluid tussen die twee, wisselen op het moment dat ze elkaar raken op het tripelpunt.

Het lijkt een nieuwe richting in Annetta's schilderijen. Om die reden mocht er 1 in mijn huis logeren. Ik had 2 maanden om het werk te bekijken en de vraag te onderzoeken: "Is dit een nieuwe richting, of een incidenteel uitstapje?". Een expressief werk. Een mooi en groot gebaar.
Ik kan niet in Annetta's toekomst kijken, toch is mijn indruk dat er een stormachtige, vitale geest uit een fles is bevrijd. Ik vind het werk prachtig en sterk, en jammer dat ik het niet meer dagelijks om me heen heb. Het is zo fris, een beetje gek en onbegrijpelijk, terwijl het zich graag als een gedegen, goed leesbaar beeld voordoet.
Ook heb ik er nog een extra band mee, omdat het gaat over een arrangement dat we samen maakten, en het treft volledig de sfeer waarin we werkten.

www.attenna.nl

De bomen in het park stonden volledig in bloei afgelopen week. Het was het geschikte moment om een tak uit te kiezen voor het arrangement dat Bea en ik wilden maken. In de Japanse ikebana traditie gebruik je bloesem voor meisjes- en donkerblauwe irissen voor jongens arrangementen. Irissen waren echter niet te krijgen, we kozen in plaats daarvan voor duizendschoon in dit stuk.

Ineens was het werk van Hans Zwart er ook, heel mysterieus. Ik denk dat het met olieverf getekende beeld een zelfportret is, maar ik heb het nog niet met Hans gecheckt. De onderste tekening is 20 jaar geleden gemaakt, met kleurpotlood.

Geboorte, ouderdom, ziekte en dood zijn volgens de Boeddhistische leer oorzaken van lijden. Cissy Kortman heeft deze thema's verwerkt in een rozet van rafelige stukjes zijde om een diep zwart fluwelen hart. Het liggende werk is een stapeling van ook weer rafelige stukjes zijde en tule, dit werk heet "Tutu" en verwijst naar de pakjes die ze vroeger droeg als ballerina.
www.cissykortman.nl

De Diemer Vijfhoek is een door de voormalige elektriciteitsproducent PEN opgespoten natuurgebiedje elektriciteitscentrale aan het IJmeer.

Tijdens de voorbereidingen van ons landschaps arrangement besloten Annetta en ik om ons zoveel mogelijk te beperken tot materiaal uit dit gebied.

Ik schrok ooit toen ik het schilderij 'New York City III' van Mondriaan voor het eerst in het echt zag. De rafelrandjes, plakbandjes, speldjes, de echtheid, de overwegingen tijdens het maken, het kwam heftig tot leven.